Trauma

Trauma heeft niets te maken met een levensbedreigende situatie…… trauma gaat over het niet hebben van een keuze en het inleveren van liefde!

Ergens diep weggestopt- of misschien wel aan de oppervlakte manifesteert zich het gedrag dat je ooit zelf als kind hebt ontwikkeld ter overleving. Dat was toen wellicht hard nodig, in je kindertijd. Maar nu, als volwassen persoon niet meer.

We hebben het hier over Vroeg Kinderlijk Chronisch Trauma. Iets waar iedereen wel, in meer of mindere mate last van kan hebben. Meestal worden de gebeurtenissen die een kind meemaakt, in termen van overleving, opgeslagen in het lichaam. Vandaar dat we bij Building  Of Mind trajecten aanbieden die voor een groot deel lichaamsgericht zijn. Ons hoofd is erg slim en xzal altijd iets verzinnen om iets niet toe te laten, terwijl het lichaam het wel voelt en ook aangeeft. Maar ondat we in de matschappji "door" moeten, neemt het hoofd het over.

Op zich is dat een goed systeem want het zorgt er voor dat we kunnen overleven. Maar als we tussentijds, tussen alle gebeurtenissen in ons leven, niet de tijd en moeite nemen om eens bij ons lichaam te rade te gaan wat er aan de hand is, zal het lichaam op een bepaald moment duidelijk aangeven dat er iets aan de hand is dat niet klopt. En als je de signalen van je lcihaam negeert en blijft negeren, zal de waarschuwing van het lcihaam groter en sterker worden, totdat we ziek worden. De kunst is om die signalen van je eigen lichaam te gaan herkennen en waarderen.

Trauma is dus eigenlijk een "verwonding" en als je na jaren een keer in een situattie terechtkomt die erg lijkt op de situatie waarin je als kind trauma opliep, zal dat merkbaar zijn.

Luister dus naar je lichaam, leer je lichaam voelen!

Bij Building Of Mind zijn we gespecialiseerd om je te ondersteunen en uit te dagen in je eigen systeem op zoek te gaan naar de oorzaak waarom je ziek bent geworden en de artsen niets kunnen vinden. Of waarom je het gevoel hebt dat iedereen je negeert, of waarom je geen stabiele relaties kunt opbouwen of onderhouden? Of waarom je altijd iedereen voorrang geeft, iedereen belangrijker vindt dan jezelf?